Brooke’s Lahore, Pakistan
Freedom Through Education school in Delhi
Faith Organisation, zeer arme (straat)kinderen, Delhi.

De bovenstaande 3 projecten hebben onze harten gestolen.


In Lahore kregen we een warm welkom van Muneeza, de PR-mevrouw van het Brooke Hospital. Even ter herinnering: muildieren krijgen hier gratis veterinaire zorg van dierenartsen en hun begeleiders. Met een mobiel ziekenhuis bezoeken zij vele regio’s rondom Lahore, waar iedere eigenaar van een muildier naar toe kan komen. Voorop staat dat het team van dierenartsen de eigenaren vooral in de preventie van problemen wil begeleiden, door veel interactie met de eigenaar hem het inzicht geven dat hij beter op een andere manier met zijn dier kan omgaan (wat betreft verzorging en behandeling).
We bezochten een mobiel “ziekenhuis”. Midden in een buitenwijk, waar het barstte van de muildieren en ezels, was een terrein waar een grote groep beesten stond. In smetteloze witte jassen (speciaal voor onze komst?) was een team van artsen en begeleiders bezig allerlei wonden schoon te maken, te verbinden en te bespreken met de eigenaren. Rein en Peter Henk kregen direct een spiksplinternieuw schort aan en naar hartelust konden zij terug in het vak van de “grote huisdieren dokters”.
Een prettige bijkomstigheid is dat Engels een taal is die behoorlijk goed gesproken wordt. Af en aan kwamen mensen voor hulp en advies, of om hun beest alleen maar te laten drinken. Achter dit terrein was een vast ziekenhuis waar vele dieren voor enige tijd werden opgenomen en het bij aanzien van deze beesten was duidelijk te zien waarom… Elk ezeltje en ander muildier, met het kleinste wondje, gunden wij hier een verblijf van een week om wat uit te rusten en op krachten te komen! Door de sponsoring kan deze mobiele unit, met het vaste ziekenhuis weer één jaar draaien!!!! Immers Brooke draait alleen maar op giften.


Twee dagen later maakten wij ons klaar voor het schooltje!
Een heel stuk buiten Delhi kwamen wij in een arme buitenwijk bij het schooltje aan dat vergroot wordt met een bovenverdieping. De huidige klasjes barsten bijna uit hun voegen en soms is er ook nog sprake van een dubbelklas.

De bouw is nog volop aan de gang, alles staat nog in de steigers, maar begin januari moeten de kinderen er les kunnen krijgen. Net als bij de bouw van de vorige scholen, tijdens The Round Table Tour, zijn we wederom met een enorm goed gevoel vertrokken! Misschien kunnen we, net als bij de scholen in Hyderabad, ook deze school over enkele jaren ook weer eens bezoeken.

En toen: naar een onbekend project, waarover we uiteraard wel veel inlichtingen hadden ingewonnen: de ‘Faith Organisation’, waar wij een sponsorbedrag van een privé stichting naartoe mochten brengen. We vielen met onze neus in de boter. De groep van 50 kinderen, die dit “schooltje” telt, was de dag ervoor verhuisd naar een nieuw plekje (van de ene op de andere dag wilde de eigenaar van de vorige plek zijn terreintje terug!)

Middenin een zeer arme buitenwijk van Delhi, waar géén stromend water is en dus elke dag een tankauto met water langs komt, zitten op een betonnen vloertje van 6×6 meter 50 kindertjes naar 3 leerkrachten te luisteren. Aan de manier waarop ze gedraaid zitten zie je naar welke leerkracht ze moeten luisteren. Het plaatsje heeft een muur, maar geen dak. Het was tot enkele dagen ervoor nog een tempeltje. Het Hindi beeld is zolang verplaatst, maar Faith heeft het dorp beloofd dat ze een nieuw tempeltje zullen bouwen. De kinderen krijgen elke dag een ontbijt en een lunch en daarbij een zomer- en winteruniform. Om te voorkomen dat alle kinderen alleen maar voor het eten en de kleding komen, worden ze eerst drie maanden “getest” op hun komst in de zaterdag- en zondagschool. Ook deze hebben we gezien: een overdekte winkelgalerij. Wat is het toch verschrikkelijk knap en bewonderenswaardig dat mensen zich voor dit doel inzetten!
Bij dit project waren ook leden van de Ronde Tafel aanwezig; wat zou het fantastisch zijn wanneer ‘Faith’ een schoolgebouw kan krijgen vanuit het ‘Freedom Through Education’ project wat gestalte krijgt door de Ronde Tafel van India!

Het is een lang verhaal geworden want wij willen zo graag het gevoel onder woorden brengen dat we bij deze projecten hebben gekregen, maar dat lukt met een boek nog niet!
Het was weer een voorrecht om hierbij, met de hulp van en dankzij heel veel mensen, betrokken te zijn!

REIN en ANJA