We zijn opweg naar Hamadan, waar de grotten van Ali Saddr zijn. De dagtocht valt tegen. We hadden veel vertraging. Er moest op de chauffeur van de gids Cina gewacht worden. Dit bleek een nieuwe te zijn. Er moest getankt worden en toen we goed en wel op weg waren, reed Arnold z’n remleiding lek op een verkeersdrempel. Dit is een zwakke plek van de Jaguar. Reeds 3 maal is deze leiding met een stukje tuinslang gerepareerd. We hebben inmiddels een paar meter tuinslang opgescharreld, dus we kunnen weer even vooruit. Tevens wat geld gewisseld: 300 euro = 3.900.000 Reaal. Ter vergelijking: Je kunt al rond de 50.000 reaal voortreffelijk eten. Het is Kabab wat de klok slaat. Het moest gebeuren. Om de 20 km is er een politieblokkade waar we meestal gewoon door mogen rijden. Zojuist zijn we tegengehouden bij zo’n blokkade en opgebracht naar een politiebureau. In colonne werden we de binnenplaats op gedirigeerd. Tot drie maal toe werd m’n paspoort gecontroleerd en werd ik ondervraagd wat het doel was van de reis. Met ongeloof checkten ze mijn visum voor Iran. De hoogste politiebaas wilde weten of ik militair of politieagent was. Alles was goed. Of ik ook schreef over Iran. Ik antwoordde bevestigend. “What do you write about Iran?”. Ik vertelde: “just the truth”. Daarna lachte hij en riep dat hij nog een goed restaurant wist. Gauw weer de benzinettanks volgegooid voor 0,30 euro per liter (diesel is 0,02 euro per liter!) en verder op weg naar Bhutan.

.h.